Grigio Mara's Yiara

2 augustus 2006 - 2 november 2007...

Lief meisje....

Eigenlijk weet ik niet eens waar ik moet beginnen, want ik ben zo verdrietig. Verdrietig om jou.... Je was en bent zo bijzonder en speciaal, en het is niet eerlijk dat ik je nu al kwijt ben.... Yiaartje ik ga je zo missen en ik mis je nu al...  Maar je hebt een mooi afscheid verdient...

Op 2 augustus 2006 werd je hier geboren, het was een warme zomerdag. Ik weet het nog goed. Ik was niet thuis, en mijn moeder maar opletten of mama Aiyana al aan het bevallen was.... vol spanning zat ik met mijn telefoon. 

Toen jullie een week oud waren zag ik jullie voor het eerst. Jullie waren toen met meer dan vijf..... Helaas sloeg het lot toen toe, en werd jullie dappere en lieve mama Yaantje ziek, ze kreeg baarmoederontsteking. Met rust en antibiotica is ze er weer helemaal bovenop gekomen. Maar rust met kleintjes heb je niet.... dus heb ik jullie vijf vanaf dag 12/13 met de hand groot gebracht. Je broertje Yari, je zusjes Yula, Yessi en Yenthe, en jij, mijn mooie, lieve en grote Yiaartje..


Hier nog lekker warm in het nestje met je zusjes en broertje.




Als eerste van de vijf Y-tjes had je je ogen open, wat was ik trots op je en op jullie, je moest eens weten.


Toen je nog maar net 2 weken oud was, wist je al wat lekker eten was. Pap!


Jullie groeiden dapper!


En als ik jullie dan zo zag slapen....


Heb ik geen moment spijt gehad van mijn keuze! Je was echt een lieve dame...

Eerst zou je bij Chantal (Chaan) gaan wonen, maar ondanks dat ik goed bevriend ben met haar kon ik het niet over mijn hart verkrijgen jou weg te doen, ik heb jullie alle vijf voorgoed in mijn hart gesloten. Yiaar, ik heb geen moment spijt gehad van dat ik je heb gehouden.


Je groeide op tot een dapper meisje.


Leerde al snel poseren.


En klimmen met je broer en zussen.


Jij op het bruggetje samen met Yessi, je zusje.


Op pap waren jullie echt dol, tot het einde ben je daar gek op gebleven...


Je was echt een dapper meisje, wat me soms zooo aan je oma April deed denken.




Voor het eerst in de eigen kooi.... en jeetje meisje, wat werd je mooi... en niet alleen van buiten.






Ik genoot elke dag als ik jou zag genieten...


Of als je weer met je maffe koppie heerlijk willig aan het kijken was. 




Ook van andijvie was je helemaal gek!


En van poetsen, want je mooie vachtje moest natuurlijk mooi blijven. 




Je was gewoon mijn heerlijke knuffelbeer, mijn sulletje, mijn wollige beertje dame...




Yiaartje ten voeten uit: snoepen, al vanaf kleins af aan wist je wat lekker was.


Echt gék van eten. 


En dit was typisch jij, maf en gek, net als je lieve oma.










Mijn mooie, bijzondere dame.....






Waarvan ik altijd zo ontzettend kon genieten....


Bijvoorbeeld als je zo lag te slapen...


Oh mijn lieve beertje, wat ga ik jou missen...


Deze foto is van een maand terug....

Langzaam begon je af te vallen, maar je at nog met volle teugen.... iets was er niet goed, je voelde je niet lekker..... Woensdag kreeg ik het slechte nieuws.... je had een levercyste/tumor, en hij was niet operabel, het was slechts een kwestie van tijd.... Ik wist dat ik jou ging kwijt raken, meisje, dat deed zoveel pijn.... en dat ik je nu kwijt ben nog veel meer.... Het is veel te snel gegaan.... Je at niet meer, het enige wat je bleef, was zo ontzettend lief, en Yiara, dat maakte het nog zoveel moeilijker jou te laten gaan....


Je was ziek, je was op, en dit was niet eerlijk..... Ik had je het liefst nog maanden hier gehad, nog jaren.... je bent zo bijzonder..... maar ik mocht niet egoďstisch zijn, dat had je niet verdient....

Bij de dierenarts lag je in mijn jas te slapen, wachtend op onze beurt, en telkens hopend dat ik nog niet hoefde, want dan moest ik jou laten gaan.... Maar ik moest wel, Yiaar, dit was beter voor jou.....

Heel rustig ben je vertrokken naar de Regenboogbrug..... en dat laat een leegte achter, een grote leegte....

Dag mijn lieverd, mijn knuffelbeer, ik zal je nooit vergeten.....


Kaarsjes voor jou, in je mooie doosje....

Lieverd, je bent veel te vroeg gegaan...

So how do I say, do I say goodbye,
We both have our dreams, we both wanna fly,
So lets take tonight, to carry us through.
The lonely times.

I'll always look back, as I walk away,
This memory will last for eternity,
And all of our tears will be lost in the rain,
When I find my way back to your arms again,
But until that day you know you are,
The Queen of my heart.


Grigio Mara's Yiara
2 augustus 2006 - 2 november 2007

Knuffel van mij
Je broertje Yari, en zusjes Yessi, Yenthe en Yula
Je papa en mama Aiyana en Bentley
En je opa Caruso